Hikayemiz
Her çocuk oyunla iyileşir, oyunla güçlenir. Biz, en kırılgan anlarda oyunu onların elinden bırakmamak için buradayız.
Her şey bir soruyla başladı:
“Ben ne yapabilirim?”
Turgay, 1999 depreminin ardından, depremin 10. yılında sivil toplumla ve afet bilinciyle ilk kez tanıştı. Bu süreçte aktif projelerde yer aldı, hatta deprem bilincinin en önemli isimlerinden biri olan Ahmet Mete Işıkkara ile birebir tanışma ve çalışmalarını paylaşma fırsatı buldu.
Bu deneyim, onun için bir başlangıçtı.
Yıllar içinde, kırsal bölgelere sinema götüren bir projede yaklaşık 7 yıl boyunca gönüllü olarak yer aldı. Çocuklarla, hikâyelerle ve umutla kurduğu bağ giderek derinleşti.
Ve sonra, 6 Şubat 2023…
Kahramanmaraş depremlerinin ardından herkes bir şekilde harekete geçti. Pek çok kişi sahaya gitti, büyük bir dayanışma örneği gösterdi. Turgay ise kendine şu soruyu sordu:
“Ben hangi alanı sahiplenmeliyim?”
Cevap, içinden geldi: Oyun.
Çünkü oyun, çocuklar için sadece bir eğlence değil; kendini ifade etmenin, iyileşmenin ve yeniden hayata bağlanmanın en doğal yolu.
Bu fikir, çok kısa sürede gerçeğe dönüştü.
Ve adı kondu: Oyuna İhtiyaç Var.
Bugün proje, 400’den fazla çocuğa ulaşarak onların oyunla yeniden bağ kurmasına, kendilerini ifade edebilmelerine ve umutlarını yeniden yeşertmelerine destek oluyor.
Oyuna İhtiyaç Var, sadece bir proje değil;
çocukların en temel hakkı olan “oyunu” yeniden hatırlatma çağrısıdır.